Zaczęło się więc od wizyty u kolegi wujka Studni, który prowadzi sklep z rolkami – trzeba zakupić ochraniacze do rolek (bez tego przecież nie zaczniemy nauki). Gabaryty młodego predestynują go na razie do zestawu baaardzo XSmall – ale udało się coś dobrać. W międzyczasie rodzi się pytanie:

- Piotrek, a chcesz też rolki? – mama.
- Tak mamusiu! Bardzo chciałbym takie kolorowe rolki – Piotrek.

Po szybkim wybieraniu udaje się znaleźć takie pasujące. Ubieramy dziecko, stawiamy pierwszy raz w życiu na kółkach. Młody się szczerzy. Popychamy w poprzek sklepu – jedzie i się szczerzy! Pierwszą glebę zalicza za trzecim kursem, ale wstaje uśmiechnięty od ucha do ucha i dalej chce jeździć.

- To jak Piotrek, kupujemy tez rolki?
- Kupujemy!
- Wiesz, że te rolki kosztują bardzo dużo pieniążków? Będziesz musiał wydać wszystkie pieniążki ze swojej skarbonki i rodzice będą musieli jeszcze trochę dołożyć. Pomyśl dobrze…

Piotrek myśli. Po klku minutach ponawiamy pytanie o zakup, na co Piotrek „Wujku, a nie ma jakichś tańszych?”. Młodziak chyba zmiękcza tym tekstem twarde, biznesowe serce wujka, bo dostaje rabat. Wychodzimy ze sklepu z kompletem ochraniaczy i rolek.

Pierwsza jazda: jeszcze tego samego wieczora, na torze na Stegnach. Już zmierzcha i czas goni – zatem jedynie za rączki robimy kilka szybkich kółek. Na jutro jesteśmy umówieni na pierwszą lekcję.

Pierwsza lekcja: Sylwia bierze młodego w obroty na godzinę. Twardy jest: czasami się przewraca, ale z szerokim uśmiechem ćwiczy, robi beczki, próbuje chodzenia. Wieczorem tego samego dnia biorą go w obroty także rodzice, i ku naszemu wielkiemu zaskoczeniu… zresztą zobaczcie filmik

Dumny tata Adam

• nowa maska z rurką (poprzednia rurka z zaworkiem to kompletna pomyłka – nie nadaje się dla dziecka)
• płetwy (bo młody lubi pływać szybko)
• dmuchane rękawki (szczerze mówiąc, nie wyrobiłem sobie jeszcze zdania czy lepsze są rękawki, makaron czy kamizelka – wyjdzie w praniu)
• kamizelka (profilaktycznie kupiliśmy – przede wszystkim aby miał komfort uczenia się, a my komfort puszczenia dalej na wodę)
• kąpielówki w samochody, klapki w misie i czepek w kolorze wybranym przez syna

Wczoraj był już chyba piąty pod rząd dzień, gdy chodzimy na basen. Niesamowite jest to, jak szybko zmienia się zachowanie młodego w wodzie. Pierwszego dnia miał trochę rezerwy, pływaliśmy krótko, miał trochę stracha przed zjeżdżalnią, oddalał się maksymalnie na 2 metry ode mnie. Drugi dzień – już cały czas uchachany od ucha do ucha, dużo więcej luzu w wodzie. Kolejne dni – jeszcze lepiej. Aklimatyzuje i przyzwyczaja się dużo szybciej niż myślałem.

Ćwiczenia w wodzie

Gwoli jasności: nie jestem instruktorem – ćwiczenia wymyślamy sami posługując się własną pomysłowością i zdrowym rozsądkiem. Chociaż to szumnie powiedziane, że ćwiczenia wymyślamy sami. Przecież większość z tych rzeczy, które ćwiczymy (i się nimi bawimy), jest oczywista – zatem nie ma co sobie przypisać ich autorstwa. Ale postanowiłem, że je spiszę – może komuś się to także przyda. A może ktoś dopisze także swoje własne pomysły i będziemy mieli jeszcze lepszą listę do wykorzystania?

bulgoty

czyli buzia pod wodę i wypuszczamy powietrze puszczając bąbelki (z głośnym bulbulbulbul – stąd nasza nazwa robocza). Na początku ćwiczymy to przy krawędzi basenu (młody trzyma się brzegu), potem na środku wody, bez trzymanki. Żeby nie było monotonnie: czasem robimy „kto dłużej” (rzecz jasna Piotrek zwykle wygrywa), czasem w rytm jakiejś piosenki, czasem wymawiając jakieś słowa – opcji jest tyle, na ile pozwoli tylko wyobraźnia. Takie ćwiczenie pomoże mu oswoić się z wodą i nie będzie miał stresu, gdy naleje się do buzi albo się napije czy zachłyśnie (bo nie ma siły – na pewno w trakcie opije się wiele razy). Myślę sobie także, że jeżeli będziemy ćwiczyć przez zabawę, to zniknie element stresu (bo nie oszukujmy się – opicie się wody basenowej do przyjemności nie należy).

wieloryb I

… a jak już się napije to musi tą wodę wypluć. I tu się kłania właśnie wieloryb: nabieramy pełną buźkę wody i psikamy strumieniem kto dalej. Na początku młody zanurza buźkę tak, aby nosek został oczywiście nad wodą; ale już kolejnego dnia z piskiem wsadza całą twarz pod wodę. Podobnie jak  przy bulgotach: najpierw chce ćwiczyć trzymając się krawędzi basenu – potem już nie ma oporów aby robić to na środku wody.

wieloryb II

Chcę nauczyć go pływania w masce z rurką, bo jeżeli będzie to robił swobodnie i bez strachu, to w Egipcie będzie mógł godzinami siedzieć w ciepłej wodzie i oglądać sobie rafę i kolorowe rybki. Młody niby nie ma oporów, ale na pewno jest to dla niego nowa rzecz i chwilę zajmie, zanim się w pełni przyzwyczai i rozluźni. Dlatego dzisiaj wymyśliłem fajne zabawo-ćwiczenie na używanie rurki: nabieramy wody do rurki, wkładamy ustnik do buzi i wydmuchujemy z całej siły: z rurki strzela fontanna wody (jak z wieloryba). Chichotu co nie miara. Bawimy się „kto dalej, kto szybciej, kto więcej” itp. Na początku młody najpierw nabiera wody do rurki a potem wkłada ją sobie do buzi już nad wodą; ale z czasem nie ma oporów, aby zanurzyć całą buzie i wsadzić ustnik już pod wodą. Widać, że się oswaja i nie boi. Podobnie jak poprzednio: gdy będzie za jakiś czas pływał sam z rurką, na pewno przydarzy się, że zachłyśnie się wodą albo naleje mu się przez rurkę do buzi. Dlatego chciałbym już dzisiaj nauczyć go przedmuchiwał rurkę i wtedy nie spanikował. Już po pierwszym dniu tego ćwiczenia nie ma z tym problemu.

CDN…

• zwiedzanie zamku, starówki, ogrodów pałacowych
• koncert operowy pod gołym niebem na tarasach zamku
• zwiedzanie zagrody żubrów i skansenu.

Program w sam raz na weekendowy wypad: wyjazd w sobotę ino świt pociągiem z Warszawy, powrót w niedzielne popołudnie.

Zwiedzanie zamku w Pszczynie

Zamek jest prześliczny – położony w centrum miasta, sąsiaduje ze starówką, jest otoczony przepięknym pałacowym parkiem. Podczas zwiedzania mamy do wyboru kilka tras: wnętrza pałacowe (czyli zwiedzanie wszystkich komnat – trwa to około 1,5 h), zbrojownia (gdzie znajdziemy przegląd uzbrojenia od średniowiecza do początku XX w.), gabinet miniatur oraz wystawę poświęcona Księżnej Daisy von Pless. Zwiedzać możemy oczywiście na własną rękę lub z przewodnikiem. Po obejrzeniu wnętrz możemy przenieść się do parku pałacowego – to wyprawa na kilka godzin. Możemy pójść na spacer alejkami parkowymi, posiedzieć nad jeziorkiem, zawitać na coś słodkiego do herbaciarni. Zwiedzanie zamku będzie kosztowało około 50 PLN.

Zwiedzanie starówki

Rynek staromiejski jest otoczony zespołem zabytkowych kamieniczek – znajdziemy tu muzea, hotele ale i hotele czy kawiarenki. Spacer po starówce zajmie nam kolejną 1-2 godziny. Na obiad warto zatrzymać się w restauracji Frykówka przy rynku – jest tu przepyszna golonka czy też żebro Adama. Dla dzieciaków też znajdzie się specjalne menu – opracowane na Kubusiowo-Prosiaczkowo: nawet niejadka zachęci do zamówienia Gumisiowej Pomidorówki abo Smerfnego Rosołku. Obiad w cenach wyższych średnich – ale smaczny i bardzo ładnie podany.

Na rynku staromiejskim zatrzymujemy się oczywiście na ławeczce księżnej Daisy – można przysiąść, objąć, zrobić zdjęcie.

Koncert, opera

Nam udało się trafić na plenerowe wystawienie Strasznego Dworu Opery Śląskiej. Artyści występowali na specjalnie ustawionej przy zamku scenie; widzowie rozłożyli się na kocykach i leżakach na trawnikach pałacowego parku. Panuje atmosfera majówki, jest przesympatycznie, dzieciaki tez doskonale się bawią. Poza koncertami plenerowymi, odbywają się tutaj także regularne koncerty we wnętrzach zamkowych – chociażby w Sali lustrzanej.

Żubry i inne zwierzaki

15 min spaceru od starówki i docieramy do Zagrody Żubrów. To gospodarstwo, gdzie możemy pokazać dzieciakom mnóstwo różnych zwierzaków, obejrzeć filmy dokumentalne, dowiedzieć się sporo o ich życiu. W zagródkach znajdziemy jelenie, sarny, daniele, dziki, muflony, koziołki, kaczki, gęsi, łabędzie, pawie i oczywiście żubry. Co 2 godziny zwierzęta mają pory karmienia, zatem można z dzieciakami także pooglądać, jak zwierzaki się posiłkują. Do tego dochodzi interaktywne muzeum, filmy i sklepik z pamiątkami. Wszystko zajmie nam około 2-3 godzin i będzie kosztowało po 10 PLN za wstęp osoby dorosłej (dzieci darmo). Zwierzątka plus starą architekturę możemy oglądać także w skansenie położonym 10 min spaceru od stacji kolejowej i starówki.

Dojazd do Pszczyny

Dojazd z Warszawy jest bardzo łatwy i przyjemny – to około 350 kilometrów, ale można dojechać tam bezpośrednim pociągiem z Warszawy Centralnej (wyjazd 7.30 zatem już o 11.06 jesteśmy na miejscu bez żadnych przesiadek). Powrót podobnie – trwa około 4 godzin z ewentualną przesiadką w Katowicach. Całą podróż kosztuje około 350 PLN, zakładając, że jedziemy ekspresami z wykupionymi miejscówkami oraz kupujemy bilety rodzinne. Dojazd samochodem: też niezły bo trasą katowicką z Warszawy. Niestety odrobinę dłuższy bo trzeba wziąć pod uwagę remonty i ewentualne korki. Dlatego decydujemy się na pociąg.

Nocleg w Pszczynie

Możliwości jest co najmniej kilka: hotele od jednej do czterech gwiazdek albo tańsze kwatery prywatne lub zajazdy. My wybieramy Villę Retro: pensjonacik położony zaledwie 100 metrów od rynku i starówki. Zakwaterowanie jest bardzo przyzwoite: za 110 PLN dostajemy pokój 2-3 osobowy, z łazienką telewizorem; jest czysto i przytulnie. Za 15 PLN za osobę możemy wykupić dodatkowo śniadanie – jest to na pewno bardzo wygodne ale menu nie powala na kolana. Mamy własne klucze zatem możemy wrócić o dowolnej porze nie budząc właścicieli. Największym jednak atutem jest lokalizacja pensjonatu: przy bocznej uliczce, jedynie 100 m od rynku, zamku i starówki – nawet wracając w nocy z małym dzieckiem można tu spokojnie w ciągu kilku minut dotrzeć na piechotę. Rezerwację pokoi można zrobić przez internet albo telefonicznie.

Podsumowując:

Pszczyna to dobry pomysł na weekendowy wypad z dzieckiem. Można pozwiedzać, odpocząć ale także liznąć troszkę kultury i sztuki.

[Show as slideshow]

Przydatne linki

• strona miejska Pszczyny
• zamek i muzeum w Pszczynie
• zakwaterowanie – Villa Retro
• zagroda żubrów
• skansen

Przed zajęciami proszę odwiedzić pediatrę

Maluszek przed pierwszymi zajęciami powinien (aczkolwiek nie musi) zostać przebadany przez lekarza, który oceni, czy dziecko może pluskać się w wodzie. Pływalnia nie jest wskazana dla zuchów z chorobami uszu czy układu moczowego. Przy zapisie na zajęcia, będziemy wymagać podpisania oświadczenie, że nie ma przeciwwskazań zdrowotnych, by maleństwo uczyło się pływać.

Proszę ustalić odpowiednią porę

Terminy zajęć powinni Państwo ustalić tak, by nie przypadały na pory drzemki malucha (bo będzie marudny). Ostatni posiłek proszę podać dziecku na godzinę przed pływaniem (choć przy mniejszych dzieciach dopuszczalne jest także karmienie przed zajęciami). Niemowlę nie powinno przebywać w wodzie dłużej niż pół godziny.

Prosimy o odpowiednie przygotowanie się do wizyty na basenie

Przed rozpoczęciem wizyt na basenie rodzice powinni przygotować dziecko do większego kontaktu z wodą. W tym celu podczas codziennych kąpieli należy przyzwyczajać dziecko do polewania wodą głowy oraz twarzy. Oczywiście na początku jest to odrobina wody, ale z czasem coraz więcej Wskazane są kolorowe zabawki, dzięki którym pobyt dziecka w wannie jak i później w basenie będzie bardziej atrakcyjny.
Na zajęcia prosimy o zabranie wszystkich rzeczy, które normalnie używacie Państwo do kąpania zuchów w domu. No może oprócz wanienki Do tego coś „na ząb” dla zucha -nawet jeśli takowych jeszcze nie posiada oraz cos do picia. Po basenie większość dzieci jest głodna i spragniona. Standardem jest również zasypianie po zajęciach w aucie w drodze do domu. Taka drzemka może opóźnić normalną porę zasypiania.

Prosimy o dużo uśmiechu na zajęciach

Państwa spokój jest niezbędny podczas pływania z maluszkiem. Choć nasi instruktorzy robią wszystko, aby dzieci przez cały pobyt w wodzie były uśmiechnięte może się zdarzyć, że mały zuch będzie się denerwował lub zacznie płakać – kiedy malcowi naleje się woda do oczka czy uszka lub zakrztusi się wodą. Wtedy ogromną rolę gra opanowanie rodzica. Jeśli dziecko wyczuje Państwa zdenerwowanie, samo zacznie być niespokojne i może zniechęcić się do zajęć. Zasada ta dotyczy nie tylko basenu

Pamiętajmy o systematyczności

Tylko regularne wizyty na basenie pozwolą maluchowi zaprzyjaźnić się z wodą i nauczyć się odpowiednich ruchów, wzmocnią też jego odporność. Część dzieci przez kilka pierwszych wizyt na basenie może wykazywać zdenerwowanie lub nawet płakać. Proszę jednak zwrócić uwagę na fakt, że każdy zuch doskonale bawi się w wodzie w domu, we własnej wannie. Nie woda jest więc przyczyna zdenerwowania takiego zucha, ale dodatkowe czynniki pływaniu towarzyszące-hałas, duża ilość obcych ludzi, oświetlenie, pieluszka, rękawki. Czasami tych nowych bodźców jest za dużo jak na początkowe możliwości takiego zucha i płaczem daje nam znać, że nie bardzo mu się tu podoba. Spokój rodziców jest wtedy najważniejszy-należy odwrócić uwagę dziecka od otoczenia i skoncentrować ją na jakiejś zabawce. Nie trzeba się zniechęcać. Tak jak po pierwszym upadku nie będziecie Państwo zniechęcali dziecka do nauki chodzenia tak i w razie płaczu na pierwszych zajęciach nie rezygnujcie z tej doskonałej formy wspólnego spędzania wolnego czasu. Zarówno dla dorosłych jak i dla dzieci znalezienie się w nowym miejscu wśród obcych jeszcze ludzi może powodować niepokój i budzić lęk. Z naszego doświadczenia wynika, iż większość dzieci aklimatyzuje się w grupie po 2-4 zajęciach.

Prosimy o zachowanie zasad bezpieczeństwa

Bardzo prosimy o zwrócenie szczególnej uwagi na nasze małe zuchy podczas wspólnego pobytu na basenie. Szczególnie w trakcie pobytu pod natryskami, w drodze na zajęcia i przy przebieraniu zuchów. Nawet na chwilkę nie wolno zostawić maluszka samego, zwłaszcza położonego na przewijaku-zdarzył się przypadek, kiedy pozostawione na sekundę dziecko spadło z przewijaka! Nie pozwólmy dzieciom biegać po płycie basenu-podłoże jest często śliskie, łatwo o upadek i problem gotowy.
Mam nadzieję, że powyższe zmiany i wskazówki podniosą jakość zajęć, ku zadowoleniu Państwa i Waszych zuchów.

Do zobaczenia na basenie!
wujek Daniel

Dlaczego tak ważne jest, aby w czasie ciąży nie zaniedbywać ćwiczeń?

Panie, które są aktywne, dużo łatwiej znoszą ciążę i wolniej się męczą. Ruch usprawnia układ krążenia i oddechowy. W trakcie ćwiczeń zwiększa się przepływ krwi przez macicę i łożysko, co wpływa pozytywnie na rozwój płodu. U przyszłych mam regularnie uprawiających gimnastykę rzadziej występują takie problemy, jak przedwczesny poród, przenoszenie ciąży, czy nieprawidłowe ułożenie płodu. Aktywność poprawia też, oczywiście, przemianę materii. Panie ćwiczące mniej przybierają na wadze i nie mają problemów z otyłością po porodzie, rzadziej też pojawiają się u nich rozstępy na brzuchu. Gimnastyka ponadto świetnie działa na psychikę. Daje kobietom pewność siebie i zmniejsza lęk przed porodem. Chciałabym tutaj dać obraz tego, jak wielkim wysiłkiem jest poród. Obliczono, że średnio w jego trakcie tracimy 2,3 kcal w ciągu minuty, czyli dokładnie tyle, ile podczas marszu bez obciążenia, z prędkością 4-5 km/godz. Pozornie to niewiele, ale jeżeli wziąć pod uwagę, że poród trwa bez przerwy od 7 do 10 godzin, wysiłek ten jest porównywalny z tym, jaki włożylibyśmy dla pokonania drogi o długości 40-50 km bez odpoczynku! Tylko regularne ćwiczenia fizyczne mogą dobrze przygotować przyszłe mamy do pokonania tego maratońskiego dystansu. Dzięki gimnastyce kobiety lepiej tolerują wysiłek i szybciej przechodzą przez poszczególne etapy porodu. Odczuwają też mniejszy ból, co pozwala zrezygnować z farmakologicznego znieczulenia.

Czy aktywność mamy w żaden sposób nie szkodzi dziecku?

Nie, wręcz przeciwnie. Stwierdzono, że noworodki, których matki ćwiczyły w okresie ciąży, osiągają wyższą punktację wg skali Apgar w stosunku do noworodków kobiet nieaktywnych fizycznie, poza tym dużo rzadziej chorują. Oczywiście, ważne jest, by trening był odpowiednio dobrany. Należy unikać m.in. ćwiczeń wymagających podskoków i gwałtownych ruchów, zwłaszcza w trzecim trymestrze ciąży. Wysiłek nie może być też zbyt intensywny. Tętno podczas treningu nie powinno przekraczać 140 uderzeń na minutę. Kiedy brzuszek przyszłej mamy staje się już widoczny, trzeba zrezygnować z pozycji leżenia na brzuchu i ograniczyć ćwiczenia wzmacniające mięsień prosty brzucha.

W jaki sposób wpadła pani na pomysł ułożenia programu Aktywne 9 miesięcy?

Siedem lat temu pracowałam jako instruktorka w Szkole Rodzenia Beaty Szol, miałam wtedy pierwszy raz kontakt z kobietami w ciąży. Było to dla mnie nie lada wyzwanie. Musiałam przyswoić dużo wiedzy z fizjologii ciąży i porodu, metodyki, a także poznać wskazania i przeciwwskazania do prowadzenia tego typu zajęć. Gimnastyka w Szkołach Rodzenia wówczas była bardzo spokojna, tradycyjna ? na przykład panie wyciągały rękę do góry i wkręcały żarówkę. Na koniec zawsze był relaks i ćwiczenia oddechowe. Nie ukrywam, że jako instruktorka nie mogłam wówczas się spełnić, brakowało mi czegoś nowego, jakiegoś świeżego oddechu. Fitness przecież bardzo szybko się rozwijał, na świecie i w Polsce, a oferta dla kobiet ciężarnym była u nas wciąż taka sama. Pomysł wrócił do mnie, kiedy okazało się, że spodziewam się dziecka (mój syn Julian ma teraz 1,5 roku). Do 5. miesiąca ciąży prowadziłam zajęcia pilates i body ball. Potem, kiedy mój wystający brzuszek uniemożliwiał mi normalny trening, zmodyfikowałam ćwiczenia na potrzeby własne i innych kobiet w ciąży. Do programu dodałam też elementy jogi.

Dlaczego połączyła pani akurat pilates, body ball i jogę?

Bo te rodzaje ćwiczeń są w tej chwili bardzo modne, ale także bezpieczne, a poza tym świetnie zaspokajają potrzeby przyszłych mam. Pilates łagodzi bóle krzyża, na które uskarża się większość ciężarnych, a także im zapobiega. Joga doskonale rozciąga, a gimnastyka z dużą piłka poprawia ogólną sprawność, wzmacnia mięśnie dna miednicy i nie obciąża dodatkowo kręgosłupa. Zajęcia uzupełniam treningiem oddechowym i ćwiczeniami relaksacyjnymi.

Czy wszystkie przyszłe mamy mogą ćwiczyć?

U zdrowej kobiety w ciąży fizjologicznej nie ma przeciwwskazań do wykonywania ćwiczeń fizycznych. Przeszkodą mogą być np. krwawienia, silna anemia, nadciśnienie, cukrzyca, infekcje czy ciąża mnoga. Zanim przyszła mama zdecyduje się na trening, powinna zapytać o zgodę ginekologa położnika. W programie Aktywne 9 miesięcy ćwiczenia są dopasowane do każdego etapu ciąży, można więc ćwiczyć do daty porodu ? jedna z pań przychodziła na zajęcia nawet po upływie 11 dni od wyznaczonego terminu! Trzeba jednak podkreślić, że ważne jest, czy kobieta była aktywna fizycznie także zanim zaszła w ciążę. Przyszłe mamy regularnie ćwiczące mogą kontynuować trening, jedynie powinny zmniejszyć jego intensywność i wprowadzić ćwiczenia specjalnych przygotowujące do porodu. Kobietom, które podejmują aktywność dopiero teraz, kiedy spodziewają się dziecka, proponuje się rozpoczęcie ćwiczeń o małej intensywności, nie wcześniej niż w 4.?6. miesiącu ciąży. Zalecam im też ograniczenie treningu w ostatnim miesiącu przed porodem.

Jak często ciężarne kobiety powinny się gimnastykować?

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca minimum 30 minut dziennie. Zajęcia, które prowadzę, trwają 50 minut. Zachęcam przyszłe mamy, żeby ćwiczyły, co najmniej 2 razy w tygodniu. Niektóre pojawiają się częściej.

Czy są jakieś szczególne wskazania co do stroju?

Na pewno powinien być przewiewny i wygodny, żeby przyszła mama nie przegrzewała się na treningu. Co do obuwia, to zalecam dowolność albo buty albo gołe stopy. Prawdą jest, że w ciąży działa relaksyna, czyli hormon, który rozluźnia stawy i kobieta jest bardziej narażona na kontuzje. Z drugiej jednak strony, paniom spodziewającym się dziecka puchną nogi, a pod koniec ciąży zasznurowanie buta jest czasem niemożliwe bez pomocy (za duży brzuch i trudno się schylać). Trening Aktywne 9 miesięcy nie obciąża stawów kolanowych i skokowych. Panie głównie siedzą na piłce lub ćwiczą w pozycjach niskich na macie, nie grozi im więc kontuzja.

Czy zajęcia Aktywne 9 miesięcy prowadzone są w całym kraju?

W tej chwili oferuje je 7 fitness klubów w Warszawie i kilka w Polsce, m.in. w Krakowie, Łodzi, Wrocławiu, Kielcach. Adresy można znaleźć na stronie www.aktywne9miesiecy.pl. Wszyscy instruktorzy zostali przeszkoleni przeze mnie i przez położną. Na pewno w najbliższym czasie będzie takich ośrodków więcej.

Na rynku właśnie ukazała się płyta DVD Aktywne 9 miesięcy, z opracowanym przez Katarzynę Sempolską treningiem. Tekst autorstwa Elżbiety Bogusławskiej, zaczerpnięty z portalu PoradnikZdrowie.pl.

Więcej informacji na temat programu Aktywne 9 miesięcy znajdziecie Państwo na stronie domowej projektu www.aktywne9miesiecy.pl.

Artykuł szkoły pływania Delfinki

Specjalnie dla najmłodszych otworzyliśmy szkółkę pływania Delfinki. Jako członek-założyciel Polskiego Stowarzyszenia Pływania Niemowląt specjalizujemy się w zajęciach ogólno rozwojowych dla niemowląt i nauce pływania dla dzieci w wieku przedszkolnym. W pierwszym okresie życia małego człowieka niezwykle istotne jest prawidłowe stymulowanie jego rozwoju fizycznego i psychicznego. Zajęcia nasze znakomicie wpływają na obie te sfery. Po przez proste ćwiczenia w wodzie dzieci nabierają pewności siebie i prawidłowo rozwijają swoją sylwetkę.

Zapraszamy na zajęcia dla najmłodszych pociech. Nasi starannie wybrani instruktorzy wprowadzą naszych milusińskich w świat wodnych atrakcji. Zajęcia zaczynamy już z niemowlętami od 2 miesiąca życia. Grupy liczące do 12 osób, osobne baseny z wodą specjalnie podgrzaną dla najmłodszych dzieci oraz doświadczona i troskliwa kadra gwarantują niezapomniane przeżycia. Dodatkową atrakcją są zdjęcia podwodne, dokumentujące wyczyny naszych podopiecznych.

Baseny, na których organizujemy zajęcia:

• Basen OSiR Ochota, Warszawa, ul. Rokosowska 10B
• asen Delfin, Warszawa, ul. Kasprzaka 1/3
• Basen Pingwin, Warszawa, ul. Oławska 3 A
• Basen CSiR UW, ul. Banacha 2 A

Więcej informacji na temat zajęć:

www.naukaplywania.waw.pl
biuro@naukaplywania.waw.pl
Biuro czynne poniedziałek-piątek w godzinach 17.00 – 20.00
tel. /022/ 357 27 47
w pilnych sprawach prosimy o kontakt:
kom. 0-504 377 444